Istanbul

Istanbul by night

Ik heb het geluk dat de zus van mijn man getrouwd is met een ‘expat’. De afgelopen 15 jaar hebben we daardoor Stockholm, Warschau, Londen, Hamburg, Parijs, Kiev en nu Istanbul op een relaxte manier kunnen bezoeken. Je snelt niet direct langs alle bezienswaardigheden en je maakt ook nog eens andere dingen mee.

Na de vlucht vanuit Keulen landden we ’s avonds met enige vertraging op Ataturk. De chauffeur stond met neefjes Mike en Jack te wachten op onze zoon en de koffers. Als moeder moet je er even niet bij stilstaan dat je bijna 6 jarige zoon in een auto stapt bij een vreemde in zo’n wereldstad. Ons werd een enveloppe in de handen gedrukt met wat Turkse Lira’s en een adres in het centrum van Istanbul. Zoon een kus en een knuffel en wij snel een taxi in om vervolgens in het centrum te worden gedumpt. Niet de ‘middle of nowhere’, maar een stad met zo’n 18 miljoen inwoners is een jungle op zich. Gelukkig wordt de mobiele telefoon door m’n zwager gehoord zodat niet veel later een gestalte van 1,95 m boven de overwegend kleine menigte uittorent. We belanden in een nieuwe nachtclub wat een voormalig Byzantijns klooster blijkt te zijn. Het Koninginnedag feestje – dat begonnen is op de Nederlandse ambassade – is in volle gang. Heel apart feestende Nederlanders (en Turken) in het nachtleven van Istanbul. Het Nederlandse bedrijfsleven is er goed vertegenwoordigd. Goede gewoonte na een avondje stappen is natuurlijk een broodje shoarma, wat in dit geval natuurlijk döner werd. Na een rit door de donkere straten van Istanbul nog een afzakkertje in m’n onderkomen voor deze week en dan naar bed.

Slapen

Istanbul is geen stad om te slapen, maar goed welke grote wereldstad is dat wel. Het lawaai van de nachten gaat naadloos over in de oproep voor het eerste gebed. Nou merk je natuurlijk weinig van het nachtelijke rumoer van de stad als je, zoals ik, verblijft op een compound. Ik kan dus alleen meepraten over de bijdrage die we zelf hebben geleverd aan het nachtelijke rumoer. Vroeger kon ik me al storen aan de Nederlandse kerkklokken die me wekten na een avondje stappen, maar hier beginnen ze al om 5 uur ’s morgens!

BacehŞehir

Na in het zonnetje het ontbijt en een kop koffie op het terras te hebben genoten moeten we maar eens cultuur snuiven op de overdekte markt BadleŞehir. Hier is de normale toerist een uitzondering. Geloof het of niet maar hier wordt in veel gevallen de gevraagde prijs ook daadwerkelijk betaald in plaats van het toeristische ‘afdingen’. Tsja als het ‘tourist’ label te duidelijk is gaat de prijs natuurlijk vanzelf omhoog. Op dergelijke markten vind je kleding van de grote merken, merkloos maar ook overproductie van Hema en C & A. Bij sommige merken is een deel van het label eruit geknipt en het lijkt er verdacht veel op dat er af en toe toch wat van de vrachtwagen valt of de achterkant van de fabriek heeft verlaten. Heerlijk dat snuffelen en voor ons vrouwen is het natuurlijk onmogelijk om zonder gevulde tassen deze markt te verlaten. Oh ja, ze hebben er ook nog allerhande kleurrijke groenten en fruit. Je zou ze trouwens niet eens meer herkennen in de oorspronkelijke vorm. Zo gewend zijn we aan het netjes gesneden en gewassen product dat we in de Nederlandse supermarkt kopen.

Cultuur & historie

Istanbul is natuurlijk een oriëntaalse stad met een rijke historie en cultuur. Een beetje cultuurbarbaar ben ik wel, ik leef immers in het nu. Vroeger zou ik gezegd hebben dat ik de video nog wel een keer huur, maar natuurlijk wilde ik wel wat zien.

Aya Sofia

De Aya Sophia, de Kerk van de Heilige Wijsheid, werd in 532 gebouwd. Het is kolossaal! Van buiten ziet het gebouw er lomp en grauw uit. Dit komt mede door de steunberen die men achteraf heeft moeten aanbrengen om het ding door de eeuwen heen recht te houden na alle aardbevingen. Van binnen schijnt het heel mooi te zijn, maar het zal tot mijn volgende bezoek aan Istanbul moeten wachten. De dag van ons bezoek was het gesloten.

Blauwe moskee

We zijn doorgewandeld naar de blauwe moskee. Deze was groot met inderdaad veel beschilderingen in blauwtinten. De moskee werd in 1616 door architect Davut Aga voltooid. Het koste hem bijna zijn kop: toen sultan Ahmet I bemerkte dat de moskee het nooit geziene aantal van zes minaretten had. Ik was een van de weinigen die zich met hoofddoek had uitgerust. Dat is een beetje respect vind ik, maar ik was een van de weinigen. Mijn man vond het prima en stelde voor dat ik vanaf heden een paar meter achter hem ga lopen. Er hing binnen een behoorlijke zweetvoetengeur en als ik eerlijk moet zijn vind ik de buitenkant mooier, indrukwekkender.

Het Topkapi Sarayi

Het Topkapi paleis ligt ook op loopafstand van de blauwe moskee en kan natuurlijk niet ontbreken. In dit paleis namen de sultans voor alle zekerheid alvast een voorschotje op het latere hemelse leven. Door een stoere militaire ingangspoort betreedt je het complex. De soldaten laten er geen twijfel over bestaan: hier worden schatten bewaard. Het complex is een aaneenschakeling van tuinen en is van elkaar gescheiden door gebouwen. Dit waren vroeger reusachtige keukens, raadkamers en ontvangstruimten. Nu dienen ze als tentoonstellingsruimtes voor oosters aardewerk, juwelen, wapens, geïllustreerde boeken enzovoorts. Uiteindelijk kom je in het heilige der heiligen: de harem. Dit was een afgesloten gedeelte van het paleis, enkel voor de sultan, zijn familie en zijn vele echtgenotes en voor de meisjes die hij uit alle delen van zijn rijk liet aanrukken. De droom van praktisch iedere man!

De Grand Bazaar

Het is groot. Het is chaotisch en een doolhof. Get over it! Wij vrouwen hebben toch al geen oerinstinctief richtingsgevoel dus verdwalen doe je toch. Als je een beetje avontuurlijk bent ingesteld dan zorg je dat je hier bent geweest. Circa 4.000 kleine winkeltjes ‘and everybody wants to sell’. De verkopers gaan dan ook ver om te verkopen. Daarbij is het meest beangstigende aan ze hun gevoel voor humor. We zijn allemaal hun vriend. Nou moet ik eerlijk bekennen dat ik veel kennissen heb, maar vrienden is voor mij toch een iets meer beladen term, en ik weet zeker dat ze niet tot die groep gerekend kunnen worden. Het aloude “88 allemachtig prachtig” (hoe lang is dat geleden!) blijft er in zitten en ‘Where are you from? Holland, oh Amsterdam!’ alsof Holland enkel uit Amsterdam bestaat. Ik vind Amsterdam een leuke stad, maar als plattelandsmeisje meen ik toch echt dat er meer is dan dat. De bazaar is overigens niet zo groot als je zou denken en vroeg of laat je ben je vertrouwd met alles. Kortom met tassen vol vertrokken we weer. Blijkbaar werken die verkooptechnieken dus toch, ik zou het hier in Nederland alleen niet adviseren.

Aquarium

Het aquarium is spectaculair met als absoluut hoogtepunt de tunnel. Haaien en vissen zwemmen langs en over je heen. Schitterend! Als je het aquarium bezoekt dan bezoek je feitelijk ook gelijk het door Multi ontwikkelde nieuwe winkelcentrum Forum. Heel Istanbul is een grote winkel, maar door de mooie opzet en de aanwezigheid van Ikea (hoe schrijf je Björn op z’n Turks?) voegt het toch wat toe.

Eten & drinken

De döner van de eerste avond/nacht en de eigen barbecue met zelfgemaakte tzatziki (met Turkse yoghurt) zal wel het dichtst bij een authentieke Turks gerecht liggen dat ik heb genuttigd tijdens m’n verblijf. Wij hebben nog een keer heerlijk gegeten in het hippe ‘The House Café’. Daar vandaan zijn we naar de dichtst bijzijnde Gloria’s Coffee (de Turkse Starbucks) gewandeld. En passant zagen we de verlichte Atatürk brug en de Gouden Hoorn. En voor wat betreft het drinken; veel verder dan Coca Cola Zero kwam ik niet. Nou ja voorruit dan; er werd me in een winkeltje een appelthee aangeboden waar ik niet omheen kon. Ik drink veel thee, maar appelthee NEE. Fatsoenlijk als ik ben heb ik het natuurlijk wel opgedronken.

Mijn eerdere beeld dat bestond uit enkele vakanties aan de zuid- en westkust van Turkije gecombineerd met een referentiekader dat bestaat uit de Turkse gemeenschap in Nederland, doet geen recht aan deze moderne, bruisende stad. Ik heb een topweek gehad!

Kitty van Schooten